Zakochanie to stan, podczas którego czujesz, że możesz góry przenosić, masz „motyle w brzuchu” i ogólnie masz więcej chęci do życia. Dzieje się tak za sprawą endorfin tzw. hormonów szczęścia”, które mózg produkuje, a gdy jesteś w skrzydłach miłości wytwarza ich bardzo dużo, szczególnie, gdy pomyślisz lub ujrzysz obiekt swoich westchnień. Pamiętaj jednak, że ten stan towarzyszy Ci jednak w pierwszej fazie związku. Później, albo zostaniesz z daną osobą, albo zakochasz się ponownie.

Ach, ta chemia
Gdy jesteś zakochany, odczuwasz przypływ energii, ale także masz kłopoty z koncentracją, problemy w nauce, męczy się bezsenność i masz wahania nastrojów. Dlaczego tak się dzieje? Za to, że nie możesz normalnie funkcjonować, jesteś zdezorientowany i masz zmienne samopoczucie odpowiada zbyt niski poziom serotoniny, która jest naturalnym środkiem uspokajającym. Dlatego osoby zakochane często cierpią na depresję i bezsenność. Z kolei innego składnika dopaminy, która odpowiada za nasilenie emocji, masz za dużo. Gdy jesteś w sidłach miłości, w organizmie zachodzą rozmaite reakcje.  Liczne, przeprowadzone badania nad stanem zakochania mówią, że gdy człowiek doświadcza tego uczucia w jego umyśle zachodzą takie zmiany, jak u osoby, która zażyła narkotyk. Jednak dzieję się to w pierwszej fazie zakochania. - Mózg produkuje większą ilość fenyloetyloaminy i dopaminy, powstają nowe pętle neuronalne, pojawiają sie takie reakcje, jak przypływ energii, pocenie się dłoni, przyśpieszone bicie serca. Myślami jesteśmy wciąż przy naszym ukochanym, nie potrafimy sie rozstać, skupić na czymś innym, na świat spoglądamy jak przez "różowe okulary" – mówi portalowi EKU.edu.pl Lena Frankowska, psycholog poradni online www.psycholog.net.pl.

Idealny obiekt westchnień
Gdy jesteś ugodzony strzałą Amora świat wydaje Ci się piękniejszy, jesteś nieobiektywny. Osoba, w której jesteś zakochany wydaje się być ideałem. Nie dostrzegasz żadnych jej wad i wierzysz, że już zawsze tak będzie. - Jednak stan zakochania nie trwa wiecznie. Emocje opadają po około 2 latach. Mózg przestaje pracować na przyspieszonych obrotach, zaczynamy powracać do rzeczywistości i spostrzegać partnera oraz nasz związek bardziej obiektywnie – dodaje Lena. - W tym momencie przywiązujemy się do partnera, pojawia się zaangażowanie we wspólną przyszłość, troska, wzajemne wsparcie, akceptacja wad, dążenie do wypracowania porozumienia. Dzieje się to za sprawa oksytocyny u kobiet odpowiadającej za uczucie bliskości i przywiązania, wazopresyny u mężczyzn i serotoniny. Często jest jednak tak, że rozstajemy się zawiedzeni i rzucamy sie w wir poszukiwań kolejnego obiektu miłości – tłumaczy psycholog.

Jeżeli jednak z daną osobą Ci się nie poszczęści, nie przejmuj się! Ponieważ zakochać możesz się wielokrotnie. Pamiętaj jednak, że przyjemny, narkotyczny stan, będzie towarzyszył Ci tylko na początku związku, po czym może przerodzić się w miłość na całe życie, zobojętnienie lub rozstanie.

Monika Barańska