Obchodzić więc czy nie? Zanim sobie na to pytanie odpowiemy, musimy poznać historię tego święta. Wcale nie wymyśliła go znudzona życiem dama, której jedynym zajęciem było rozkazywanie służbie i która permanentnie cierpiała na „globus” (czyli: ból głowy). Święto to powstało jako wyraz szacunku dla ofiar walki o równouprawnienie kobiet.

Karta do głosowania nie dla każdego

Cofnijmy się o sto lat, bo właśnie w tym roku Dzień Kobiet obchodzi stulecie istnienia. Wtedy los kobiet nie był najlepszy. Jeśli ich rodziny były bogate, to one same też miały szansę bogato wyjść za mąż (i to nie one wybierały kawalera). Jeśli zaś rodzina była biedniejsza, młoda kobieta szła do pracy – przeważnie do fabryki. Tam pracowały bardzo ciężko za o wiele mniejsze pieniądze niż mężczyźni. I gdy ci czasem pieli się po szczeblach kariery, panie nie miały na to najmniejszych szans. Do tego brak antykoncepcji sprawiał, że kobiety często w trakcie swojego życia rodziły przynajmniej kilkoro dzieci. Nie miały dostępu do edukacji. Nie mogły głosować, choć domagały się tego od XVIII wieku. W Wyoming w USA kobiety uzyskały prawo głosu w 1869 r., w Nowej Zelandii w 1893 r. (czynne, bo bierne dopiero w 1919 r.), w Australii w 1902 r., a w Europie pierwszym krajem, który pozwolił paniom na udział w życiu politycznym była Finlandia – w 1906 r. Jak to było z polskimi kobietami? Polki wraz z odzyskaniem przez nasze państwo suwerenności po I wojnie światowej mogły oddawać głosy w wyborach (w tym samym roku – 1918 r. – prawo wyborcze dla kobiet wprowadzili nasi zachodni sąsiedzi – Niemcy). Nasz kraj był pod tym względem bardzo nowoczesny, bo np. we Francji panie mogły zagłosować dopiero w 1944 r., a w Portugalii w… 1976 r.! Wciąż na mapie świata są państwa nie respektujące prawa kobiet do wyrażania swojej woli w wyborach, jak Liban czy Arabia Saudyjska.

Walczyły poprzez strajki

Dzień Kobiet pierwszy raz obchodzono w 1909 r., ale wtedy odbyło się to w lutym. Już od 1910 r. większość krajów obchodzi Dzień Kobiet 8 marca. Te pierwsze – narodowe – obchody w Stanach Zjednoczonych miały uczcić pamięć strajkujących rok wcześniej pracownic przemysłu odzieżowego przeciwko złym warunkom pracy. Zarządzający fabrykami mężczyźni kierowali kobiety do takiej pracy, której nie chcieli się podejmować inni panowie. A kobiety, które musiały z czegoś utrzymać rodzinę, godziły się na wszystko.

Święto nie dla feministki?

Dzień Kobiet powstał z inicjatywy bojowniczek o prawa kobiet. Dziś nazywamy je feministkami. Dlatego najbardziej dziwi fakt, iż to właśnie feministki oburzają się, gdy ktoś wręcza im kwiatka ósmego marca.

- Kwiaty i drobne prezenty daję bez okazji – mówi Przemek, grafik pracujący we wrocławskim wydawnictwie.

I to się chwali! Ale czyż czymś złym jest obchodzenie święta kobiet? W końcu lubimy świętować i okazji do celebrowania jest coraz więcej. Mamy Dzień Pluszowego Misia, Dzień Pizzy, Dzień Zrównoważonego Transportu… Nie wykreślajmy z kalendarza więc Dnia Kobiet!

KO

Wszystkim Czytelniczkom życzymy, aby tyle serdeczności, ile dziś spotyka ich ze strony Panów, spotykało je na co dzień!